به گزارش روابط عمومی دانشگاه سمنان ؛ استادان و پژوهشگران دانشگاه‌های هند در این بیانیه آورده اند : 

ما گروهی از استادان و پژوهشگران دانشگاه‌های هند، این بیانیه را در پاسخ به فراخوان شما نوشته‌ایم. هند و ایران را نه فقط همسایگی، بلکه هزاره‌ها تبادل فرهنگی و علمی، شعر و ادب و فلسفه پیوند داده است. هر دو کشور رنج سلطه بیگانگان را چشیده‌اند. هند سال‌ها زیر سلطه استعمار بریتانیا بوده است. بهره‌کشی اقتصادی، نادیده گرفتن حاکمیت ملی و رنج عمیق آن دوران همچنان در یاد جمعی ما زنده است.

 ایران نیز نسل‌ها فشارهای بیرونی، جنگ، و تحریم های سخت را تجربه کرده و این تجارب است که مقاومت ملت ایران را شکل داده است. تاریخ به ما آموخته است که استقلال، کرامت و حق تعیین‌سرنوشت چه ارزش والایی دارند. به همین دلیل، با صراحت می‌گوییم: کشتن غیرنظامیان، نابودی زیرساخت‌های حیاتی و عادی جلوه دادن جنگ، به هیچ وجه پذیرفتنی نیست.

سکوت در برابر این فجایع، یعنی همدستی با آنها. ما به عنوان دانشگاهیان، فقط به آموزش و پژوهش مشغول نیستیم. وظیفه ما پاسداری از حقیقت، خرد و انصاف است. در روزگار پرآشوب امروز، باید هم به درستیِ فکر وفادار بمانیم و هم انسانیت مشترکمان را فراموش نکنیم. ما با تمام وجود با جنگ و خشونت مخالفیم. هر راه حل پایدار باید بر پایه حقوق بین‌الملل، گفت‌وگو و کرامت انسانی استوار باشد. تاریخ به ما نشان داده که می‌شود در برابر فشار ایستاد و یقینا ملت ایران تا پای جان مقاومت خواهد کرد. اما بهای جنگ بسیار سنگین است و نباید در مقابل آن سکوت کنیم.

 آتش‌بس نیز نباید فقط وقفه‌ای پیش از خشونتی دیگر باشد، بلکه باید فرصتی برای صلحی واقعی و ماندگار شود. ما با تمام غیرنظامیانی که از جنگ آسیب دیده‌اند، همدردی می‌کنیم – هر کجا که باشند. تعهد ما به هیچ جناح سیاسی نیست، بلکه به حقیقت، عدالت و انسانیت است. جامعه علمی نباید سکوت کند. صدای رسای ما می‌تواند به ساختن جهانی عادلانه‌تر کمک کند.

           با احترام و همبستگی

 گروهی از استادان و پژوهشگران از دانشگاه‌های دهلی نو، چنای و بنگلور، هند